Widźajanagar (Vijayanagara, Hampi) :: Indie

Widźajanagar „Gród Zwycięzców”

Ruiny opusczonego miasta Widźajanagar teraz
Ruiny opusczonego miasta Widźajanagar obecnie

Widźajanagar, inaczej Vijayānagara Sāmrājya, dosłownie znaczy „Gród zwycięzców” (vijaya - zwycięstwo, nagara - miasto). Nazwa opuszczonego miasta, stolicy państwa o tej samej nazwie. Widźajanagar było ostatnim imperium hinduskim, które opierało się najazdom muzłumańskim. Obecnie zwane „Hampi”.

Pomiędzy XIII i XIV wiekiem muzłumanie (Sułtanat Delhijski) podbili praktycznie całe Indie, jednak ich władza nie utrzymała się na południu, gdzie rozwijały się państwa hinduskie. To z nich wyłoniło się te najsilniejsze: imperium Widźajanagaru (eng. Vijayanagara). Założyli je Harihara (został władcą jako Harihara I, panował do 1356 roku) oraz Bukka (znany jako Bukka Raya I, panował do 1377 roku), zwani też braćmi Sangama. 

Świątynia Vittali, opuszczone miasto Widźajanagar
Świątynia Vittali w opusczonym mieście Widźajanagar

Po ustabilizowaniu się nowego imperium rozpoczęto budowę jego stolicy. W ten sposób została ona opisana:

Masywne mury, które nadal można oglądać, teren o powierzchni ponad sześćdziesięciu mil kwadratowych, z których wiele zostało zagospodarowane na pola oraz ogrody, które były podlewane kanałami ciągnącymi się od rzeki. Większość domów była mała, jednak wśród nich wyrastały pałace, świątynie, budynki użyteczności publicznej, szerokie ulice pełne sklepów i ruchliwe rynki. Najważniejsze miejsca zostały zbudowane w regularnych stylu hinduskim, pokryte ozdobnymi rzeźbieniami.

Od XIV wieku państwo Widźajanagar przeżywało swój rozkwit. Pod koniec XV wieku stolicę państwa zamieszkiwało około pół miliona osób i było to drugie (po Pekinie) największe miasto świata: dwukrotnie większe chociażby od Paryża.

Świątynia Wirupaksza w opusczonym mieście Widźajanagar

Największym wrogiem Widźajanagaru był na początku Sułtanat Bahmanidów, który zajmował północną część Dekanu, wyżyny leżącej w centralnej części Półwyspu Indyjskiego. Państwo to jednak pod koniec XVI wieku rozpadło się na wiele pomniejszych sułtanatów, które zaczęły ze sobą rywalizować o przywództwo w regionie. Niestety, niedługo później to samo dotknęło Imperium Widźajanagaru, gdzie rozpoczęły się wieloletnie wewnętrzne walki o władzę. W końcu, w 1542 roku władzę przejął (w imieniu nieletniego władcy) Rama Raj Arawid.

Nowy władca od początku rozpoczął kampanię mającą na celu ukrócenie władzy najmożniejszych przedstawicieli imperium, starał się także nie dopuścić, aby w wewnętrzne sprawy państwa wmieszali się sułtani. W dużej części mu się to udało i już niedługo później sam zaczął narzucać islamskim władcom swoją wolę, w tym kilkukrotnie zbrojnie. Niestety, taka polityka przyniosła zgubę całemu imperium.

Świątynia Vittali w opusczonym mieście Widźajanagar, wnętrze

Małe sułtanaty islamskie poczuły się zagrożone przez imperium Widźajanagaru, co zmusiło je do porzucenia walk między sobą i zawiązanie wielkiego sojuszu. W 1564 roku udało im się zebrać wielką armię, która ruszyła na południe. Rama Raj Arawid na ich spotkanie wymaszerował z nawet liczniejszą armią. W swej pysze władca nawet nie próbował rozbijać nowego sojuszu dyplomatycznie, był pewien zwycięstwa. Armie spotkały się nad rzeką Kryszną dokładnie 26 grudnia 1564 roku, trwając tam przez miesiąc i „próbując się” w pomniejszych starciach. Właśnie wtedy armia islamska potajemnie przekroczyła rzekę i, dzięki zdradzie dwóch generałów, zaskoczyła obóz hinduski atakiem. Według niektórych źródeł podczas bitwy zginęło około 100 000 hindusów, a Rama Raj Arawid dostał się do niewoli, gdzie został ścięty.

W marszu sprzymierzonej armii na południe nie przeszkadzało już nic. Niedługo później wojska wkroczyły do stolicy imperium, które doszczętnie splądrowały, a mieszkańców wymordowały. Miasto opustoszało. Wielkie zwycięstwo sułtanatów islamskich nie miało jednak dla nich wielkiego znaczenia: sojusz nie utrwalił się i zaczęły one ponownie rywalizować między sobą, wkrótce ulegając armiom mongolskim, które nadciągnęły z północy.

Niestety miasto Widźajanagar nigdy nie zostało odbudowane. Ruiny stolicy wpisano w 1986 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Dodaj komentarz
Komentarze
Nikt jeszcze nie dodał komentarza, bądź pierwszy.

Moje podróże.

Jak mogliście zapewne zauważyć, dawno nic na tej stronie nie dodawałem. Jednak nie, nie opuściłem tego projektu, jestem po prostu obecnie zajęty innym. Obecnie buduję stronę o nazwie Fshoq!, gdzie prowadzę blog podróżniczy, na którym znaleźć możecie zarówno moje nowe, jak i te starsze przygody. Jeśli więc czekacie na więcej moich tekstów czy zdjęć, jest to miejsce, do którego myślę, że obecnie warto zajrzeć. Kiedy już strona Fshoq! nabierze dostatecznego rozmachu, z wielką chęcią wrócę do Into the Shadows, zresztą zbiera mi się coraz więcej eksploracji opuszczonych miejsc do opisania. A tymczasem, do zobaczenia!

Polub tę stronę
Ta strona wykorzystuje pliki cookie, aby zapewnić maksymalną wygodę w korzystaniu z serwisu. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Zamknij to okno.